Filosofie achter Voor-recht

Met Advokatenkantoor Voor-recht richten wij ons op de sociale rechtspraktijk. Een goede sociale rechtspraktijk is in eerste instantie gebaseerd op een maatschappelijke betrokkenheid. Zonder betrokkenheid bij de cliëntengroep waarop een advokaat zich richt en de maatschappelijke problematiek waarmee deze te kampen heeft, kan ons inziens van een werkelijk sociale rechtspraktijk geen sprake zijn.

Om deze betrokkenheid professioneel in de praktijk te kunnen brengen, zijn natuurlijk ook voldoende kennis en vaardigheden vereist, alsmede de benodigde organisatie om die betrokkenheid, kennis en vaardigheden op de juiste wijze, op het geschikte moment voor de cliënt die dat nodig heeft aan te kunnen wenden en dat voor de toekomst te kunnen waarborgen.

Marcel Schuckink Kool

Als advokaat adviseer ik mijn cliënten over de inhoud en uitleg van het geldende recht en zet ik mijn kennis daarover in om de door hen gestelde doelen te proberen te realiseren. Het recht is, althans in theorie, de juridische weergave van de op dit moment heersende maatschappelijke moraal en moet uitdrukkelijk niet verward worden met ‘het moreel goede’ of rechtvaardigheid in morele zin. Weliswaar hebben ook diverse morele uitgangspunten van rechtvaardigheid hun ingang in het recht weten te vinden, niet vergeten moet worden dat onze samenleving nog steeds grotendeels beheerst worden door de belangen van de maatschappelijke elite, waarvan de hoge plaats van het eigendomsrecht en de daaraan gerelateerde vooropplaatsing van de contractsvrijheid een belangrijk kenmerk zijn. Belangrijke morele waarden als het recht op onderdak of op voldoende inkomen voor levensonderhoud hebben in ons rechtssysteem slechts een marginale plek of liggen zwaar onder vuur. Een kritische houding tegenover het geldende recht is voor een sociaal advokaat dan ook onvermijdelijk.

Deze kritische instelling kan echter niet verbloemen dat ook de sociaal gerichte advokaat het heeft te doen met het geldende recht, ook voor zover dat moreel gezien als onrechtvaardig wordt opgevat. Indien daarvan sprake lijkt te zijn, kan soms een bredere blik op het recht in de vorm van een beroep op grondrechten of mensenrechten, een verwijzing naar de bedoelingen van de wetgever of een beroep op een billijke uitleg van wettelijke bepalingen soelaas bieden, maar helaas zal ook al te vaak dan niet meer resten dan acceptatie van de onrechtvaardigheid van de wet en proberen er maar het beste van te maken. Wel kan de sociale advokatuur in dergelijke gevallen een belangrijke signaalfunctie vervullen naar pers en politiek. Een van de onderwerpen waarvoor de sociale advokatuur in dat opzicht een bijzondere verantwoordelijkheid heeft, is de toegankelijkheid van het recht, met name ook voor de laagstbetaalden.

In mijn praktijk kom ik regelmatig met pers en politiek in contact, alleen of samen met andere advokaten, om geconstateerde maatschappelijke problemen onder de aandacht te brengen en gezamenlijk op zoek te gaan naar een oplossing daarvoor. Met het oog daarop neem ik ook deel aan het Stadsoverleg, een overleg van lokale advokaten en instellingen voor rechtshulp die als doelstelling heeft het signaleren van structurele maatschappelijke problemen. Verder ben ik lid van de Vereniging Sociale Advokatuur Nederland, die zich met name inzet om de toegankelijkheid van de rechtshulp te waarborgen.